kim
Kimsin???
3 Nisan 2017
Show all
apple

Her bir çocuğun ne bildiğini fark edebildiği bir dünyada yaşasaydık bu neye benzerdi? Seçtikleri her şeyi olabildikleri ve yapabildiklerini bilseler, bunu yaratmalarına izin veren her türlü araca ulaşabildikleri bir dünyada yaşadıklarını bilseler…

Çocukların ne olabileceklerini sınırlayan ebeveynler olarak bizlerin, çok sayıda yargı ve kararlarımız var. Çoğu ebeveyn çocukları ile anı yaşamak yerine satın aldıkları klasik ebeveynlik modeli ile çocukların gelecek sistemlerini yaratır ve planlarlar. Çocuklarının geleceği ile ilgili en doğru seçimi yaptıklarını veya kararı aldıklarını ve bunun tüm gelecek durumları kapsayacağını düşünürler.   

Bilinçli bir ebeveyn olmaya başlamak istiyorsanız çocuklarınızın gelecekte ne olmaları gerektiğine dair tüm düşüncelerinizi silmeye başlamanız gerekir.

Ne yazık ki, pek çoğumuz kızlarımızın ve oğullarımızın mükemmel olduğunu ve onları şahane bir geleceğin beklediğini sanıyoruz. Eğer böyle olmazsa hayal kırıklığına uğruyor veya onları ya da kendimizi yargılıyoruz ve onlardan koptuğumuzu sanıyoruz.

Şu çok önemli ki çocuğunuz her neyse odur, sizin ondan ne beklediğimiz ya da onun ne yapabildiği değil! Onların seçimlerinden ne kadar hoşlandığınız ya da hoşlanmadığınıza da bağlı olmaksızın, çocuklarınızı oldukları gibi görünüz. Çocuklarınızın tercihlerine siz karar veremezsiniz. Bu hoşunuza gitse de gitmese de onların yapacağı bir iştir. Ne olacaklarına yalnız onlar karar verebilirler.

Lütfen şunu fark edin; çocuklarınız neyi seçerlerse onu olurlar ve size düşen, eğer yapabilirseniz doğru-yanlış, iyi-kötü demeden mümkün olan her türlü olasılığa adım atmaları konusunda onlara izin vermektir. Eğer çocuklarımızı yargılamazsak yolculuklarının her aşamasında onlara ne isterlerse onu olmaları konusunda izin vermiş oluruz.

Çocukken bana büyüyünce ne olacağımı sorarlardı ve ben onlara “mutlu” diye cevap verirdim. O zaman bana “hayır! şunlardan hangisini olmak istersin; mesela, doktor, avukat, kızılderili reisi?” dediklerinde “mutlu olduğum sürece sorun” yok derdim. Bana göre hayatın amacı mutlu olmaktı, ne para ne başarı ve ne de başka bir şey…

Bu  durum benim çocuklarım için de böyle, onlardan mutlu ve keyifli olmalarını istiyorum.

                                                                                                                                                                              Gary M. Douglas

 


gg